بسم الله الرحمـن الرحيم

الحمدلله رب العالمين و الصلوه و السلام على خاتم الانبيإ و إفضل المرسلين محمد و آله الطاهرين.
(وعد الله الذين ءامنوا منكم و عملوا الصــلحـت ليستخلفنهم فى الا رض ... و ليمكنن لهم دينهم الذى ارتضى لهم ...);(2)
خداوند به كسانى از شما كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام داده اند وعده مى دهد كه قطعا آنان را حكم ران روى زمين خواهد كرد ... و دين و آيينى را كه براى آنان پسنديده, پابرجا و ريشه دار خواهد ساخت ... .

 

فضيلت مجالس اهل بيت(عليهم السلام)

امام جعفر صادق(ع) فرمودند:
((... شيعتنا منا خلقوا من فاضل طينتنا;(3) ... شيعيان ما از بازمانده ى گل ما خلق شدند.))
((... يفرحون لفرحنا و يحزنون لحزننا ... ;(4) ... در سوگوارى ما محزون اند و در شادمانى ما, مسرور ... .))
در حديثى ديگر مى فرمايند: مجلسى كه در آن ذكر پيامبر و آل پيامبر(عليهم السلام) باشد, براى اهل آسمان روشنايى دارد; همانند ستارگان كه براى اهل زمين روشنايى دارند; و ملايكه از خداوند اجازه مى خواهند كه در اين مجالس شركت كنند.
خدا را سپاس مى گوييم كه ما را از دوست داران و شيعيان اهل بيت(عليهم السلام) قرار داد.

 

موعودگرايى در اديان

مردم دنيا به دو دسته تقسيم مى شوند: يك دسته مانند حيوانات اند; از مبدإ و مقصد خلقت خويش بى خبرند و به آن كارى ندارند.
خور و خواب و خشم و شهوت, شغب است و جهل و ظلمت
حيوان خبر ندارد ز روان آدميت(5)
دسته ى ديگر, مومنان اند كه به خالق جهان هستى و روز واپسين ايمان دارند. اين ها از پيروان اديان آسمانى اند; يهود و نصارا و تمام پيروان اديان آسمانى, با ما مسلمانان در اين عقيده كه در پايان اين دنيا, حكومت عادله اى برپا خواهد شد, شريك اند. مسيحيان, فرمان رواى اين حكومت عادلانه را عيسى بن مريم8 مى دانند كه سبب آن, تحريف كتاب هاى آسمانى آن هاست. من در سخن رانى هايى كه براى تلويزيون داشتم, تورات ها و انجيل ها را آوردم و نشان دادم كه چگونه در چاپ هاى بعدى, آن را تحريف كرده اند. بشارت هاى آمدن پيامبر خاتم(ص) و ... را آن گونه كه خواسته اند, تغيير داده اند. قرآن كريم نيز اين مطلب را بيان كرده است: (... يحرفون الكلم ...)(6), (... يكتمون مآ إنزلنا ...)(7).
اما مسلمانان روايات پيامبر خاتم(ص) را در اختيار دارند و فرمان رواى آخرالزمان را امام مهدى(عج) مى دانند.

 

ارزش احاديث شيعيان

در مكتب خلفا, ساليانى دراز نشر حديث پيامبر(ص) ممنوع بود; چرا كه مى خواستند فضايل على(ع) و خاندان على را پوشيده نگاه دارند; اما پيروان و شيعيان اهل بيت(عليهم السلام) نقل حديث مى كردند و اين كار را افتخار خود مى دانستند و به آن مباهات مى كردند. علماى ما براى جمعآورى احاديث زحمات فراوان كشيده اند. مرحوم كلينى از نيشابور تا بغداد, شهر به شهر گشته و روايت ها را جمع كرده است. شيخ صدوق بيش از دويست جلد كتاب حديث دارد; بنابراين ما در حقايق اسلامى بسيار روشن تر و آگاه تريم. چرا كه ميراث علوم آل محمد(ص) را محافظت كرده ايم و حوزه هاى علميه ى ما وارث علوم اهل بيت اند.(8)
براى من كتاب هايى از هند و پاكستان در رد تشيع فرستادند كه يكى از آن ها الشيعه و القرآن نوشته ى احسان زهيراللهى بود كه شيعه را معتقد به تحريف قرآن مى دانست. در جواب او سه جلد كتاب نوشتم. البته از كتاب مرحوم حاجى نورى, فصل الخطاب فى تحريف كتاب رب الارباب استفاده كردم. با توجه به اين هجوم ها عليه شيعه, حوزه هاى علميه بايد در عقايد و كلام تخصص پيدا كنند. جنگ امروز, جنگ فرهنگى و عقيدتى است.

 

مهدى(عج) در روايات اهل سنت

در علايم ظهور حضرت حجت(عج) و كيفيت حكومت ايشان, در احاديث هر دو فرقه از مسلمين روايات بسيار زيادى به چشم مى خورد.
شيخ ابراهيم حموينى شافعى, در فرائد السمطين, از ابن عباس روايت مى كند كه:
قال رسول الله(ص): ان خلفائى و إوصيائى و حجج الله على الخلق بعدى اثنا عشر إولهم إخى و آخرهم ولدى. قيل يا رسول الله(ص) و من إخوك؟ قال(ص) على بن إبى طالب قيل و من ولدك؟ قال(ص): المهدى[عج]. الذى يملا الارض قسطا و عدلا كما ملئت جورا و ظلما و الذى بعثنى بالحق بشيرا و نذيرا لو لم يبق من الدنيا الا يوم واحد لطول الله ذلك اليوم حتى يخرج فيه ولدى المهدى فينزل روح الله عيسى بن مريم فيصلى خلفه ... ;(9)
رسول اكرم(ص) فرمود: خلفا و جانشينان من حجت هاى خدا بر خلق پس از من دوازده نفرند, اول آنان برادرم و آخرشان فرزندم. گفته شد: اى رسول خدا برادرت كيست؟ فرمود: على بن ابيطالب[(ع]( سوال شد: فرزندت كيست؟ فرمود: مهدى[عج] كه زمين را از قسط و عدل پر سازد, همان سان كه از ظلم و جور پر شده.
قسم به آن كه مرا به حق به عنوان بشارت دهنده و ترساننده برانگيخت اگر از عمر دنيا جز يك روز باقى نمانده باشد, خدا آن را آن چنان طولانى سازد تا فرزندم مهدى خروج كند[ پس از خروج او] عيسى بن مريم پشت سرش به نماز ايستد ... .
در تاريخ إخطب خطبإ خوارزم, موفق بن احمد حنفى به سندش از ابى سلمى از رسول الله(ص) نقل مى كند كه فرمودند:
ليله إسرى بى الى السمإ إرانى الله ذريتى و المهدى فى وسطهم كإنه كوكب درى;(10)
شبى كه مرا به آسمان ها (معراج) بردند خداوند ذريه ام را به من نشان داد و ديدم كه مهدى(ع) در ميان آنان, مانند ستاره اى بسيار درخشان بود.
هم چنان كه پيامبر خاتم(ص) در ميان پيامبران امتياز داشت, حضرت حجت(عج) نيز در ميان ائمه(عليهم السلام) امتياز ويژه اى دارد. در روايتى ديدم امام جعفر صادق(ع) بر سجاده اش نشسته بود و گريه مى كرد و خطاب به امام عصر(عج) مى فرمود: سيدى.

 

سرداب غيبت

عالم مصرى, شيخ محمود إبوريه; كه بعد از خواندن كتاب عبدالله بن سبإ شيعه شده بود, براى من از مصر نوشت:
شما عصرهاى جمعه سوار اسب مى شويد. شمشير به دست, مى رويد و در مقابل سرداب غيبت مى ايستيد و مى گوييد: يابن الحسن ظاهر شو و خروج كن. در پاسخ او نوشتم: من در آن شهر به دنيا آمده ام. مدتى هم آن جا بوده ام. چنين چيزى كه شما مى گوييد درست نيست.
حضرت امام على النقى(ع) و امام حسن عسكرى(ع) مكانى را براى عبادت خويش قرار داده بودند; همين جايى كه الان به آن سرداب مى گويند. آن وقت سرداب نبود, حجره اى بود كه اين دو بزرگوار آن جا عبادت مى كردند. وقتى متوكل مإمورين را شبانه به منزل امام على النقى(ع) فرستاد, مإمورين, ايشان را از همين جا بردند; از جاى عبادتشان. اين جا راهى داشته از محل زندگى حضرت كه الان جاى قبر آن حضرت است. الان اطراف آن بالا آمده و آن جا مانند سرداب شده است.
آن چه براى ما ثابت است, آن است كه خليفه ى عباسى از بغداد سه نفر را فرستاد به محله ى عسكر; اين جا را محله العسكر مى ناميدند, چون جاى لشكريان متوكل بوده و حضرت امام على النقى(ع) را آن جا برده بود و ايشان در آن جا زير نظر بوده است.
جامى حنفى روايت مى كند: آمدند ديدند در خانه مرد سياهى نشسته, پشم مى ريسد. گفتند: صاحب خانه كجاست؟ گفت: در خانه است. وارد شدند. آمدند تا همين جايى كه الا ن به آن سرداب غيبت مى گويند. سطح سرداب پر از آب بود و در آخر سرداب يا اتاق, سجاده اى انداخته اند و شخصى روى آن, نماز مى خواند. يكى از آنان براى گرفتن حضرت, قدم در آب گذاشت, اما نزديك بود غرق شود. دومى رفت, باز او نيز نزديك بود غرق شود و سومى و ... عذرخواهى كردند و برگشتند. وقتى ماجرا را به خليفه گفتند, گفت: اگر اين ماجرا را جايى نقل كنيد, گردن شماها را مى زنم. آن چه ما از اين سرداب مى دانيم اين است. ما عقيده نداريم كه حضرت حجت(عج) در اين جاست. ولى عقيده داريم كه حضرت حجت(عج) در مراسم حج, شركت مى كنند و شايد بارها او را ديده باشيم و نشناخته باشيم.

 

غيبت صغرا و غيبت كبرا

مطلب ديگر اين كه دو غيبت داريم: غيبت كبرا و غيبت صغرا. در غيبت صغرا شيعيان آماده ى جدايى و دورى از امامت ظاهرى امام شان شدند. مردم مسائل شان را از نايبان امام مى پرسيدند كه فقط آنان با امام در ارتباط بودند. اين آماده كردن شيعيان بود براى غيبت كبرا. امام(عج) به چهارمين نايب خود مى فرمايد: به شيعيان من بگو غيبت كبرا شروع شد; بعد از اين به راويان حديث, رجوع كنيد. راويان احاديث شيعه همين فقهاى شيعه اند.

مساله مهدویت واندیشه ظهور منجی درآخر الزمان دردین اسلام مساله ای ریشه دار بوده و جایگاه اصلی درفرهنگ و اندیشه اسلامی دارد.
درکتب مقدس هندوان و همچنین کتب مقدس تورات وانجیل اشارات و تصریحاتی وجود دارد که قابل تطبیق برحضرت مهدی (ع) است.
مهدی (ع) در کتب مقدس هندوان:
درکتاب او پانیشادها که یکی از کتب معتبر هندوها به شمار میرود چنین آمده است :
(( این مظهر ویشنو (مظهر دهم ) درانقضای کلی یاعصرآهن سواربراسب سفیدی درحالیکه شمشیربرهنه درخشانی به صورت ستاره دنباله دار دردست داردظاهرمیشود و شریران را تماما هلاک می سازد و خلقت رااز نو تجدید و پاکی را رحعت خواهد داد این مظهردهم درانقضای عالم ظهور خواهدکرد.))
ازکتب روایی بدست می آید که مهدی (ع) درآخر الزمان ظه.ر کرده براسب دست و پا سفیدی سواراست .او باشمشیر قیام می کند و پاکی را به جهان برمی گرداند.بنابراین می توان گفت که بشارت درکتب مقدسه هندوان اشاره به امام مهدی (ع) داردذ.
ودرکتاب ((باسک )) آمده :
(( دوردنیا تمام شود وپادشاه عادلی درآخرالزمان که پبشوای ملائکه وپریان وآدمیان باشد وحق و راستی بااوباشدوآنچه دردریا و زمین ها و کوهها پنهان باشد همه را بدست آورد وازآسمانها وزمین و آنچه باشد خبردهد وازاو بزرگتر کسی به دنیا نیاید..))
طبق روایات اسلامی تنها اوست که به عدل و داد قیام می کند و ریشه در ظلم و بیدادراازبنیاد برمیکندوآنچه دردریا و زمین و کوه ها پنهان شده بدست می آورد.و..
این بشارت در کتب دیگرهندیان مانند : (( پاتیکل ، وشن جوک ،دید،داتگ ،ریگ وداو شاکمونی))نیزآمده است .
درتورات کتاب اشعیای نبی آمده است :
(( ودرایام آخرواقع خواهد شد ... جمع امتها به سوی آن روان خواهد شد ... او امتها را داوری خواهد نمود. و قومهای بسیاری را تنبیه خواهد کرد. امتی بر امتی شمشیر نخواهد کشید و بار دیگر جنگ نخواهدآموخت .))
درکتاب (( پاتیکل )) آمده است:
چون روز تمام میشود دنیای کهنه نو شود وزنده گردد وصاحب ملک تازه پیدا شودازفرزندان دو پیشوای بزرگ جهان که یکی (( ناموس آخرالزمان )) ودیگری (( صدیق اکبر)) یعنی وصی بزرگتر وی که (( پشن )) نام دارد و نام آن صاحب ملک تازه ((راهنما)) است.به حق پادشاه شود وخلیفه رام باشد و حکم براند و اورامعجزه بسیارباشدهرکه پناه به او برد ودین پدران او را اختیارکند سرخ روی باشد درنزد رام)).
مقصود از ((ناموس آخر الزمان)) ناموس اعظم الهی پیامبر گرامی اسلام (ع) است .همچنین ((پشن)) نام هندی حضرت علی (ع) است و منظور از((صاحب ملک تازه )) آخرین حجت خدا حضرت ولی عصر است . ومنظور از((رام )) نیز خداونداست .
بشارت ظهور امام مهدی (ع) درکتاب تورات :
الف ) زبورداوود
درقرآن مجید آمده است :
وماعلاوه برذکر(تورات) درزبورنوشتیم که در[آینده] بندگان صالح من وارث زمین خواهند شد.
درزبورداوود همین نکته به چشم میخورد:
... شریران منقطع میشوند اما متوکلان به خداوند وارث زمین خواهند شد...
... خداوند روزهای صالحان را می داندو میراث ایشان ابدی خواهدبود درزمان بلا خجل نخواهند شد و در ایام قحطی سیر خواهند بود- لکن شریران هلاک خواهند شد و دشمنان خداوند مثل پیه برهافانی بلمه مثل دود تلف خواهند شد زیرا متبرکان خداوند وارث زمین خواهند شد اما ملعونان وی منقطع خواهند شد - صدیقان وارث زمین شده ودرآن ساکن خواهند شد .

درکتاب اشعیای نبی آمده است :
((آنگاه انصاف دربیابان ساکن خواهد و عدالت دربوستان مقیم خواهد گردید. نتیجه عدالت آرامی و اطمینان خاطر خواهد بود.تاابدالابادو قوم من درمسکن سلامتی ودرمساکن مطمئن ودرمنزلهای آرامی ساکن خواهند شد.))
این بشارت درکتب ((بوئیل نبی )) ، ((غاموس نبی ))،((هوشیح نبی ))،((زکریای نبی ))،
(( خرقیال نبی )) ، (( حجی نبی ))،(( صفینای نبی )) و(( دانیال نبی )) به شکلهای مختلف آمده است.
بشارت ظهور امام مهدی (ع) درانجیل
براساس بشارتهای فراوانی که در انجیل متی، مرقس، لوتا،و یوحنا و همچنین دررساله پولس به رومیان و اعمال رسولان آمده است که حضرت مسیح (ع) به دنبال قیام حضرت قائم(عج) درفلسطین آشکارخواهند شدوبه یاری حضرت خواهند شتافت.
خصائص ممتاز موعود شیعی
امام علی (ع ) فرموده اند : (( الهی! بی هیچ تردید زمین از حجتی که برپادارنده دین خداست تهی و باقی نمی ماند. چنین کسان یا آشکار می شوند و یا سهم دارند و پنهان می گردند تا اینکه حجت و دلایل روشن پروردگار ضایع و نابود نشوند.))

درباور شیعه خصیصه ای درباره موعود و منجی نهفته است که در هیچ یک از باورهای دیگر ادیان نیست و آن این است که" موعود شیعی درحال حیات است.او زنده ودرپس پرده غیبت است. این امر یک رابطه روحی و با نشاطی رابین موعود حی از یک طرف و پیروان وشیعیان ازسوی دیگر ایجادمیکند."
گرچه موعودشیعی درحال غیبت نمی تواند به تشکیل حکومت دینی پرداخته و در بعد هدایت تشریعی وظایف خودد را بطور کامل عملی سازد لکن ازبعد تکوینی امام عصر(ع) نقش خاص خودرا درنظام هستی ایفا می کند.
انتظار ظهور موعود شیعی آثار مثبت و سازنده ای دربعد تربیتی دارد.اساسا قیام و ظهور موعود شیعه به زمانی موکول شده است که تعداد پاکان و منتظران او به عدد اصحاب جنگ بدر 313 نفر برسد. معلوم است که شیعیان حقیقی درتسزیع فرج مهدی (ع) نقش بسزایی دارند. اینان با تزکیه و انتظار فرج زمینه قیام نهایی را فراهم خواهند آورد.
همانگونه که پیروان و دوستداران امام مهدی (ع) برای گشایش امر امام و تعجیل درظهور به درگاه خدای متعال دعا می کنند همچنان امام مهدی (ع) نیز از اوضاع و احوال شیعیان و دوستدارانش غافل نبوده و مراعات حال آنها را می نمایند.
امام مهدی (ع) فرموده اند :(( ما دررسیدگی به شما کوتاهی نکرده و شما را از خاطرنمی بریم.))
او مردمان را نظارت می کند کارنامه اعمالشان را می بیندواز گمراهیها وظلالت ها ی آنان اندوهگین میشود واز رشد و تعالی آنان خشنود می گردد.
نتیجه سخن این است که هرچه دیگران دارند او به تنهایی واجد آنهاست . کمال و قدرتی درموعود ادیان و مکاتب وجود ندارد مگر اینکه آن کمالات و خوبیها درشخص حضرت ولی عصر (عج) وجوددارد.

1ـ منابع زرتشتى

در «زند» كه كتاب مذهبى زرتشتيان است، درباره انقراض اشرار و وراثت صالحان آمده است:

لشكر اهريمنان با ايزدان (طرفداران يزدان) دايم در روى خاكدان ،محاربه و كشمكش دارند و غالباً پيروزى با اهريمنان باشد اما نه بطورى كه ايزدان را محو و منقرض سازد ; چه در هنگام تنگى از جانب ـ اورمزد ـ كه خداى آسمان است، به ايزدان، كه فرزند اويند، يارى مى رسد و محاربه ايشان نه هزار سال طول مى كشد، آنگاه پيروزى بزرگ از آن ايزدان مى شود واهريمنان رامنقرض مى سازد و تمام اقتدار اهريمنان در زمين است و در آسمان راه ندارند...

و در «جاماسب نامه» نقل شده است:

مردى بيرون آيد از زمين تازيان ،از فرزندان هاشم ،مردى بزرگ ساق و بزرگ سر و بزرگ تن و بر دين جدّ خويش بُوَد...

و در جاى ديگر اين كتاب آمده:

سوشيانس (نجات دهنده بزرگ) دين را به جهان رواج دهد. فقر و تنگ دستى را ريشه كن سازد، ايزدان را از دست اهريمن نجات داده، مردم جهان را هم فكر و هم گفتار و هم كردار گرداند.

2 ـ منابع هندى

در كتاب «شاكمونى» كه از سردمداران كافران هندو است و به عقيده پيروانش پيامبر و صاحب كتاب آسمانى است، اشاره به وحدت ديانت در زمان آن پرچمدار روحانى جهان نموده، گويد:

پادشاهى و دولت دنيا به فرزند سيد خلايق دو جهان، كِشن (به لغت هندو نام پيامبر اسلام ص است) بزرگوار تمام شود. وى كسى باشد كه بر كوههاى مشرق و مغرب دنيا حكم براند و فرمان كند و فرشتگان كاركنان او باشند...

و نيز در كتاب « ديد» كه نزد هندوها از كتب آسمانى است، مى گويد:

پس از خرابى دنيا ،پادشاهى در آخرالزمان پيدا مى شود كه پيشواى خلايق باشد و نام او«منصور»، باشد و تمام عالم را بگيرد و به دين خود آورد...

3 ـ زبور

شريران منقطع خواهند شد، امّا منتظران خداوند، وارث زمين خواهند شد. هان بعد از اندك زمانى شرير نخواهد بود.

 در مكانش تأمل خواهى كرد و نخواهى بود. و امّا حليمان وارث زمين خواهند شد... و ميراث آنها خواهد بود تا ابد..

4 ـ تورات

و نهالى از تنه ـ بَستى ـ بيرون آمده و شاخه اى از ريشه هايش خواهد شكفت و روح خدا بر او قرار خواهد گرفت. مسكينان را به عدالت داورى خواهد كرد و به جهت مظلومان زمين به راستى حكم خواهد كرد.

5 ـ انجيل

كمرهاى خود را بسته ،چراغهاى خود را افروخته بداريد و شبها مانند كسانى باشيد كه انتظار آقاى خودشان را مى كشند... خوشا به حال آن غلامان كه آقاى آنها چون آيد، ايشان را بيدار يابد... پس شما نيز مستعد باشيد ; زيرا در ساعتى كه گمان نمى بريد ،پسر انسان مى آيد.

اعتقاد به مهدويت و منجى جهانى اختصاص به شيعه ندارد، همه ى اديان و مذاهب به گونه اى اعتقاد به آن دارند.

در منابع حديثى اهل سنت، روايات در خصوص حضرت مهدى (عليه السلام) فراوان است. تفاوت نظر شيعه و سنى در اين است كه اهل سنت عقيده دارد، مهدى در آخر الزمان متولد خواهد شد، ولى شيعه مى گويد حضرت متولد شده و هم اكنون زنده هستند و در پس پرده ى غيبت مى باشند.

در اديان غير اسلامى مانند زردشتى، يهودى، مسيحى، بودايى، اديان هندى و ... اعتقاد به منجى وجود دارد، و در منابع زردشتى (كتاب زند و كتاب جاماسب نامه)، منابع هندى (كتاب شاكمونى و كتاب ديد)، انجيل، تورات، زبور و ... به مسأله ى منجى جهانى اشاره شده است.

در كتاب «جاماسب نامه» آمده است: «مردى بيرون آيد از زمين تازيان، از فرزندان هاشم، مردى بزرگ سر و بزرگ تن و بزرگ ساق، و بردين جد خويش بود، با سپاه بسيار، و روى به ايران نهد و آبادانى كند و زمين پر داد كند.»

در انجيل آمده است: «كمرهاى خويش را بسته، چراغ هاى خود را افروخته بداريد، و شما مانند كسانى باشيد كه انتظار آقاى خودشان را مى كشند كه چه وقت از عروسى مراجعت مى كند، تا هر وقت كه آيد و در را بكوبد، بى درنگ براى او باز كنند خوشا به حال آن غلامان كه آقاى ايشان چون آيد ايشان را بيدار يابد! پس شما نيز مستعد باشيد زيرا در ساعتى كه گمان نمى بريد به سر انسان مى آيد ...» انجيل لوقا، فصل 12، بند 35 و 36.

تورات مى گويد: «و نهالى از تنه يسّى» بيرون آمده و شاخه اى از ريشه هايش خواهد شكفت و روح خدا بر او قرار خواهد گرفت ... مسكينان را به عدالت داورى خواهد كرد و به جهت مظلومان زمين به راستى حكم خواهد كرد ... گرگ با برّه سكونت خواهد كرد و پلنگ با بزغاله، و گوساله و شير و پروارى با هم، و طفل كوچك آن ها را خواهند راند ... در تمامى كوه مقدّس من ضررى نخواهند كرد، زيرا جهان از معرفت خدا پر خواهد شد. تورات اشعيانبى، فصل 11، بند 1 ـ 10.

بنابراين اعتقاد به منجى جهانى و اين كه آينده ى جهان روشن است، در اديان غير اسلامى هم وجود دارد، و اختلاف دين اسلام با ديگر اديان در مصداق خارجى و خصوصيات شخصى منجى جهانى و مهدى است